 Drzewo
osiąga w Polsce ok. 25 m wysokości (w ojczyźnie nawet 50 m). Pnie są
często rozszerzone u nasady. Charakterystyczne są pneumatofory,
pniaczkowate wyrośla wyrastające w promieniu kilku metrów od rośliny,
które pełnią rolę dodatkowego umocowania drzewa w grząskim gruncie.
Igły sezonowe w okresie weg. jasnosoczyściezielone w jesieni rude,
opadają wraz z cienkimi gałązkami. Kwiaty męskie - długie wiechy,
żeńskie - pojedynczo, siedzące. Szyszki niewielkie 2-3 cm dł. Drzewo
długowieczne, ale młode okazy wrażliwe na mrozy. Nazwa polska: Cypryśnik błotny
Nazwa łacińska: Taxodium distichum Rich.
Rodzina: Taxodiaceae - cypryśnikowate
Pochodzenie: bagna i tereny zalewowe wzdłuż wybrz. Atlantyku na płd.-wsch. Stanów Zjednoczonych
Okres kwitnienia: marzec/kwiecień
|