Drzewo dorastające do ponad 25 m wysokości. Korona wydłużona i zaokrąglona. Dolne gałęzie zwykle długie, zwisające. Kora starych drzew łuszczy się podłużnymi tafelkami, ułożonymi zwykle spiralnie. Pędy grube, pąki duże do 2,5 cm długości, ciemnobrązowe i lepkie. Rozwijające się młode pędy liście i kwiatostany kosmato, rdzawo owłosione. Liście dłoniastozłożone z 5-7 siedzących listków. Listki duże do 25 cm długości, odwrotniejajowate, klinowate u nasady, brzegiem piłkowane. Kwiaty białe zebrane w stożkowate wiechy długości 20-30 cm. Owoce kolczaste, grubościenne torebki (o średnicy do 6 cm), z trzema (zwykle) brązowymi nasionami dojrzewającymi we wrześniu - październiku. Drzewo bardzo dekoracyjne przez cały okres wegetacji, powinno być sadzone na wilgotnych glebach. Jest odporne na mrozy. Roślina lecznicza, miododajna. Nie polecana do miast z uwagi na zaśmiecanie ulic łupinami owoców. Owoce są bogate w skrobię - pokarm dla zwierzyny leśnej. Drzewo coraz częściej atakowane jest przez owada szrotówka kasztanowcowiaczka, który powoduje zamieranie liści w środku okresu wegetacyjnego, roślina broniąc się wypuszcza młode liście czym osłabia cały organizm. Owad przywędrował z Bałkanów.