Drzewo dorasta w ojczyźnie do 40 m. wysokości i 4,5 m średnicy pnia. W Polsce drzewa posadzone w XIX w. dorastają do 30 m wys. Liście skrętoległe sezonowe, wachlarzowate na długim ogonku, wcięte pośrodku, unerwienie otwarte widlaste - niepotykane u roślin okrytozalążkowych. Kwiaty dwupienne, męskie w kotkach, żeńskie z dwoma zalążkami. Nasienie wielk. 2-3 cm ma wygląd żółtej kulistej śliwki, po dojrzeniu (X/XI) wydziela nieprzyjemny zapach zepsutego mięsa. W parku krasiczyńskim rośnie tylko jeden okaz męski. Drzewo bardzo dekoracyjne, na jesień ulistnienie zmienia barwę na soczystożółte. W starszym wieku drzewo odporne na mrozy, zanieczyszczenie powietrza, choroby i szkodniki. Długowieczne (żyje do 2000 lat), b. dobrze znosi cięcie i strzyżenie.